Böyle döner arkasını,tutamazsın,tutup sarılamazsın,sarılırken nefessiz bırakamazsın.Kocaman bir öpücükle kokusunu içine çekemezsin,istersin çok istersin ama o an yapmazsın,yapamazsın.
Köşeyi döndüğü an gelir aklına,koşarsın peşinden yakalayamazsın,gitmiştir çoktan.İşte hayat böyle boktan.
Yazmasını beklersin,yazmazsın sadece beklersin,yazmaz.İçin içini yer yine de yazmazsın,için kan ağlar dönüp giderken nasıl tutmadım seni dersin işte işten geçmiştir,içersin üzülürsün ağlarsın,iş işten çoktan geçmiştir.

Seviyorsun,çok seviyorsun,kaybetmekten köpek gibi korkuyorsun ama öylece duruyorsun.Belki dengeleri sağlıyorsun belki de sevildiğini görmek istiyorsun ama net olan tek bir şey var ki aşık olmaya bir belki yarım adım uzakta duruyorsun.
Çok garip her şey,çok şey yapmak istiyorsun ama sadece oturup içiyorsun,uzun süre uzak kaldığın şarkıları bir bir dinliyorsun,belki acı çekmek belki de bekliyor olmanın verdiği dayanılmaz acıyı dindirmek istiyorsun.
Gözyaşları da ekleniyor gecene bir yandan,içtikçe daha fazla ağlıyorsun.

Nasıl bu kadar umursamaz olabilir diyorsun değil mi? Belki o da düşünüyordur,belki senin kadar belki de senden fazla.
Yüz hatları geliyor aklına,o seni delirten seni hayata bağlayan uğruna öleceğin ulan ! gülümsemesi geliyor aklına,o masum bakışları ve sadece sana olan duruşu.Kaybedersem ölürüm diyorsun,ölmezsem sürünürüm belki,belki çok içerim belki çok ağlarım.Ne yaparım? diye kendi kendine öylece takılıp kalıyorsun.
Peki ya kıskandığın zamanlar? Deli gibi kıskandığın zamanlar? Çok uzakta değiller hemen yakınındalar,elinden tutup tek bir gözün ona bakışını kaldıramadığın zamanlar…Boşver beni sen yaşa,dersin ya hani…Dersin işte boşver fazlasını.
Onu ondan fazla sevmek vardır,seversin herkesten fazla seversin ! Ah o surat düşer de üzülürse aaaahh…