Personel cikis yapti. Dukkanda tek kaldim. Bütün gurultu cikaran kiviri ziviri kapatip sessizlige gecmek ne guzel hissettiriyor anlatamam. Suanki manzaram bazi filmlerde oluyor. Saglam tribe giriyorsun. Dertli değilsin ama atmosfer cok dertliymissin havasina sokuyor seni. On numara karanlik, muthis bir gizem var ustumde. Sanki butun bu is dunyasi yan cebimmis de asil amacim intikam almakmis gibi oturuyorum. Cok fena narsizm var ustumde cocuklar anlatamam. Ha bi de pesin satan adamin resmi var ya. Arada ona gecis yapiyorum. Sonra veresiyeler aklima gelince bozuluyorum. Hayat iste.

Velhasil, gemiyi en son kaptan terk eder...