Nazım hikmet sevdiğini düşündüğü her kadında aslında biraz yalnızlığının kendisine verdiği acıyı beslemektedir. Pirayeye ikinci kere aşık olmaz , hapislik döneminde yalnızlığının verdiği o acıyı hafifletmek için yanında birini ister.Şairlerin genel duygusudur aslında yazabilmek için ruhen bir acıya ihtiyaç duyarlar , o dönem hapishane de pirayenin yokluğunu kendine konu edinir hepsi budur.