Herşeyin bir nefese bağlı değil mi?haybeye mi alıyoruz bu nefesi?
Ne tutunacak bir sebebim var, Ne sevgim, ne de tesellim.
Yıkıntılar arasında kalmış gibiyim. Hayat savurmaya devam ediyor. Peki; o kadar tedavi, terapi boşunamıydı?faydasını neden göremiyorum.?Kabul ediyorum,hastayım ben! Hastalıklıyım.!
Kendisiyle sorunu olan kendine tahammülü olmayan biriyim. Bir de biraz tükenmişlik eklersek, ben böyleyken Ne verebilirim ki etrafımdakilere?