Farkında olmasalar bile türkiye'deki erkeklerin çoğunluğunu oluşturan kesim. Esas olan erkekler kendi aralarında olduklarında hep bir ağızdan eşlerine, sevgililerine ne kadar söz geçirdiklerini, tabir-i caizse masaya yumruğu ben vururum nidalarını anlatırlar. Halbuki kadınlar bu erkeklerin hayal ettiğinden çok daha akıllıdır. O erkekleri öyle yada böyle işve cilve söylediği bir söz ile yine de istediklerini yaptırırlar. Kendi istediklerini yaptırmalarına rağmen erkekler hala benim istediğim oluyor sanar. Hele bir de harbi aşıksan seviyorsan dediğini ikiletemiyosun ki, herşey onun istediği gibi olsun mutlu olsun diyorsun. Bknz; ben. Aşık olmadan önce kılıbık erkeklere uyuz olurdum "hayırdır" falan yapardım maço olduğumu söylerlerdi falan. Ama işte sevince o işler öyle olmuyormuş. O gülsün diye diye bir bakıyosun onu mutlu etmek için yapmam dediğin şeyleri yapmışsın. Pişman mıyım? Hayır pişman olmadım, aksine sevdiğimde nasıl biri oluyormuşum bunu gördüm ve onun özel olduğunu hissettirdiğimi farketmiştim. Bu yeter.
Ben, hüznün sınırını geçeli çok oldu.