Uzun zaman sonra iyi gelen biri ve yolunda giden şeyler oldu.Ona doğru bir yola koyuldum. Koyulmasınada herşey çok düzenli çok yolunda.Herşeyin yolunda gitmesi bile insanın canını sıkar mı? Bu sıkılganlık, tatminsizlik sendromu mu? Yoksa alışık olmadığımdan mı?
Kendime rest çekmek istiyorum.Her cümlemden her an bir felaket doğabilir!
"Şuan ruhum; sararmış dalından uçup giden bir yaprak gibi." Yani işin özü şu; memnun olamama, olsan da kisa zamanda tükenmesi. Kötü bir hal.Lütfen üstümde kronikleşmesin bu durum.
Şurayı nasıl döşeyip yazasım var ama, çevresel faktörler müsade etmiyor. Bölünmek! Evet bölünmekten nefret ediyorum..