Bir küfür geleneği vardır biz Türklerde. Daha küçücükken babası tarafından küfüre alıştırılan ve bununla eğlenilen bir aile yapısı var inkar edemeyiz. Ayrıca, bayanı erkeği yoktur küfürün. Küfür; insana yakışmaz bikere. Her lafının sonuna ya da içinde, kelime dağarcığı az olan kişilerin ya da tam tersi müthiş eğitimli bir insanımızın mutlak surette, vurgu yapmak için kulandığı bir deyiştir küfür bana göre. Eğitime de bakmıyor, çevre ile alakalandırılıyor genelde. Hiç küfür etmeyen birini, sürekli küfür destekli konuşan ve bundan zevk alan birinin yanına bırakın. Mutlaka etkilenecek ve taklit edecektir kişiyi.

Bende etmem demiyorum. Ama şu var; Lanet olsun, zeka gerisi türündeki şeyler küfür ise tabi, ki; değil. Bunlar daha çok sitem sözcükleridir içimden söylenir ve dilime düştüğü görülmemiştir daha.