Sevgiyi beslemek gerek değil mi? Kafamdan geçenlerle dilimden dökülenler her zaman kesişmiyor ne yazık ki, bunu bile isteye yaptım.
Ben çok değiştim. Bu farkında olmadan oldu.Nasıl oldu ben de bilmiyorum.Eskiye adapte olmak ne zormuş.! Olucak olucak o da olucak.Sabır.
Canım acıyor mu? Hayır. Üzgün müyüm? Hayır. Mutlu muyum? Hayır. Sanki eski hayatım yokmuş gibi, önümde de kocaman bir uçurum varmış gibi ilerleyemiyorum da..
Yada güzel bir rüyadasın tam kavuşacakken hadi kalk artık deyip birinin dürtmesi gibi, Gerçekten herşey bir rüyamıydı?
Diyorum ki
arın kuaföre mi gitsem? Kısacık kestirsem saçlarımı koyu renk yapsam iyi gelir mi? Yada limitlerimi zorluyacak alışveriş yapsam? yada Kardeşimin motorunu alıp şehir dışına mı atsam kendimi? Ne yapsam bir şey yapmalıyım. Bugün ki gibi yemeye verirsem kendimi işim yaş.
dünyaları yedim resmen, tokluktan yuvarlanıyorum o derece.
Adaptasyon sorununa çare varmı ya? tam olarak durumum bu çünkü...