Şimdi hepimiz kendi içinde boğulan insanlarmyz?
Umursamıyor,üstüne sonsuz kere umursanmıyorsun.öyle ki saniyeler önce varlığını nefesinde hissettiğin varlıklar,kirpiklerin aşağı tarafa bakarken gitmiş oluyor.vücudunun ısısı;tenine değen keskin soğuğa alışması gibi,alışıyorsun boşluğa.ilk başta ürkütüyor ölecekmiş hissi uyandırıyor lakin sonra alışıyorsun.bir çok kez aynı boşluğa inanıp gülümsüyorsun.kendini kandırmaktan öteye geçiyorsun.kullanıyor,kullanılıyorsun.
Cidden üzücü.