Sanırım en çok kendimden nefret ediyorum.Aynada gözlerime baktığım zaman gördüğüm umuttan nefret ediyorum.Uyanıyorsun odanda aldığın nefes yetmiyor gibi hissediyorsun.Hayat beni nereye çekiyor bilmiyorum.Ama intihar yollarından geçtiğimi hisseder gibiyim.Aciz değilim inanın.Güçlü olmaya çalışıyorum ama hayallerimi kopardılar.Şimdi siyah bulutların arkasında saklanıyorum.O temiz,bembeyaz hayatınla yaklaşma bana malum bulutlarımız yan yana gelirse şimşek çakar.
Ağzımı açmayıp kilit atasım var bugün.Dokunmayın!