Dostluk her şeyden önce dost bildiğini hiçbir egoya kapılmadan anlamaya çalışmaktır.
Ne söylemek istiyor,derdi nedir umursayabilmektir.
Dostluk basit menfaatler karşısında çatırdıyorsa o dostluk olmamıştır.
Dost kaybedilince gözden yaş geliyorsa orda gözyaşını akıtanın bir zamanlar verdiği değer ,ama büyük hayal kırıklığı vardır.

Dostluk bir bağdır ve bu bağa sahiplenme anlam katar.
Kurusun gitsin bana ne denildiğindeki umursamazlık özde değil sözde dostluğu anlatır.
Dostluk ancak ve ancak gerçekten birbirlerini anlamayı isteyen ve karşılıklı iyi niyet içinde konuşabilen insanlar arasındadır.
Birisi ben demeye başlamışsa orda ''biz '' duygusu yaşatılamayacağı için tepki yerine nefrete bile bırakabilir.
Güven demektir dostluk.Güveninizi kaybettiren zaten hiç dostunuz olmamıştır.
Ve gerçek dostlara diyorum ki Allah sizden razı olsun.