Ve hiç birimiz temiz değiliz artık...
Kin tutmuş kalpleri taşıyor, çıkarlar üstüne kurduğumuz hayatları yaşamaya çalışıyoruz.. Menfaatlerimize sevmek, yalanlarımızla da MUTLULUK adını vermişiz. Kalp kırmayı kendimize bir görev bilip insanlığımızı sağa sola savurur duruma gelmişiz. Herkes içinde taşıdığı yarayı başkasıyla kapatma derdine düştüğünden beri, gözlerimizin altı kibirle şişmiş, kimseyi göremez olmuşuz. En önemlisi de insan gibi yaşayalım derken insan olmayı UNUTMUŞUZ