Gecelerde neden insan daha fazla dolar ki. Gündüzlere sığmaz gecelere kadar taşar; “dert keder öfke nefret” bunlar bazıları sadece daha niceleri var. Güneşli bir güne merhaba demekle günün güzel geçeceği anlamını çıkartılmaz. Güzel geçebilmesi için güzel şeylerin de olması gerekiyor. Soğuk şehrimin soğuk gecelerin de içimi ısıtan bi çay kadar olamadın. Üşüdüğümü içten içe boşlukta olduğumu göremedin fark edemediğin gibi. Gözyaşı çöl gibi kurur. Gözden düşen her damla yaş içinde bi dünya dolusu duygusu taşır!
“Kimi zaman, mutluluktan
Kimi zaman, hüzünden
Kimi zaman, kederden
Kimi zaman, dertten
Kimi zaman, kaybetmekten
Kimi zaman, sevmekten
Kimi zaman, Kavuşamamaktan
Kimi zamansa sebepsizdir.”
Sebepsizliğine aldanma boş yere akmaz gözden yaş!
Bir damla gözyaşı içindeki tuz oranı kadar acı saflığı kadar da mutluluk barındırabilir. Böyledir işte gözyaşı diyip geçilmiyor. Gözbebeği etrafı kan çanağı, yol gözlemekten beklemekten, çağresizlikten. Gecelerde neden dolar ki insan? Cümlelere yük olmak için mi? Rahatlayabilmek adına mı? Bir nebze de olsa mutlu olmak için mi? Koskoca bi muamma!..
04.12.2014 - Ünal Ok ( Kendi Kalemimden Dökülenler / Kimi zaman! )