Evin en küçük kızı diye şaka yapar dedem bana. sanki benden küçükleri yok mu dede.
neyse kendimi tanıtayım ben 4 haziranda dünyaya gözlerimi acmışım.
eve getirdiler beni 2 gun sonra . İlk kapıyı ablam açmış. Evimize girdiğimde
komşular falan hepsi bizdeymiş. o zamanlar meşhurmuş işte ne bileyim. ADET miş işte.
neyse şimdi 15 yasındayım tarih 2015 bu sene 16 ıma basıcam sonunda
büyüyorum hepimiz öyle ablam 20 ben 16 olucam ablam 13 eylül doğumludur.
biz 2 kardeşiz ama ablam hep ben tekim ben tekim diye geçinir.Beni hep köşeye atarlar zaten. küçükler en üstte dururlar diye biliyorum ben ama.
Ben hep babama anlatırım derdimi dizine yatarım saclarımı okşar. derdimi dinler.
ablamsa böbürlenir kıskanır bizi. çok kıskanç kendisi.
şu var ki bilgisayar her gün benim. arada ablam kalk der ama duymuyorum onu.
çok uzun olmadı inşallah yazdıgım. he birde dostlarımdan bahsedeym de pek dostum yok. bi köpeciğim var . o dost bana oluyo. kendisi konuşamazsa da derdimi dinliyor ya buna da şükürler olsun.
herneyse ben okul nedenyle tekirdağ da teyzemlerde kalıyorum oda çok iyi birisi.
eniştem vefaat edince yanına beni istedi. bende liseye onun yanında başladım.
işte böyle benim hayatımda. yasayıp gidiyoz işte biraz ailemin yanında kalıp dönücem
teyzoşumun yanına ... oda şimdi ne kadar özlemiştr beni.
gündüz işte oldugu için arayamıyorum ancak akşam eve gelince arıyorum
Saatlerce konuşabilirm onunla . herşeyimme koşup gelir sağolsun oda.
neyse benimde böyle bi hayatım var . bazen sıkıcı bazen neşeli.bazen de mutsuz.
ama ailem benim yanımdayken mutluyum çok