Alacağım hiçbir madde
Sen etkisi bırakmayacak ben de
Hiçbir ilaç, serum damarlarımı,
Yakamayacak senin kadar!
Seni enjekte etmiştim benliğime
Sen kalbinin odalarını açık unutmuş olsan da
Karanlık odama ışık gözlerinin güldüğü anlardı
Gözlerin ağlamaya başladığın da
Odama sis düştü karardı dünya
Bakıp görmek istediğimi göremeyince
Baktığın da göreceğin kadar yakınken
Aramıza şehirler girdi ilk önce,
Sonra yüzükler, bensiz yüzükler..
Bu yüzsüzlüğünün eseri
Korkunun da yoktu ecele faydası
Cinayet olsaydın da üstüme kalsaydın!
Üstlenmekten onur duyar, gururlanırdım.
Seni seninle yaşamadık yeterince,
Beni benimle yaşayamadın yeterince
Yollar hep çıkmaz sokak mıydı sıra bize gelince
Dolunay var gökyüzünde,
Doldum bende, baktığımda görürdüm
Şimdiler de dolunayı da görmezden geliyorum
Korktuğun için korkak değilsin,
Korkunun üstüne gitmediğin için korkaksın!
Gözbebeğim kançanağı da oldu
Gözlerim dolup taştığın da
Sen uzaklardaydın, bense hep aynı yerde
Bir şiirin satırına yara bere olarak düşüyordum
Düştüğüm de ellerim ellerin de değildi
Tutmakta istemedin zaten,
İsteseydin ellerim kanda bile olsa
Koşardım ben sana...
Seni sana bıraktım, kendimi zamana...
02.05 - 18.12.2016
K.K.D
Ünal Ok
Belki'de bu yıl için gelecek son şiirimdi. / inziva hali devam ediyor(...) bundan sonra yazacaklarımı paylaşmayacağım, elbette buna hepsi dahil değil...
Muhabbetle..