Yoksulum, yalnız yaşamak zorundayım.
Gururum basit tesellilerden acı çekebilir ancak elim sadece kendine denk elleri sıkmak istiyor.
Dünyayı tanımıyorum ama sefalet o kadar soğuk ki çevresindeki kalpleri buza çeviriyor.
Kötülüğün kardeşi olarak soylu olduğunda, bu sefaletin çekingen ve utangaç olduğu hissine kapılıyorum.
Alnım açık başım dik ve onu indirmeyi düşünmüyorum.
Hayatta en güvendiğim insana karşı duyduğum bu kırgınlık, adeta bütün insanlara dağılmıştı.
Çünkü o, benim için bütün insanlığın timsaliydi.