Yalnızca bir gülümsemeydi, hepsi bu. Her şey düzelmiş değildi. Hiçbir şeyi düzeltmemişti. Belli belirsiz bir tebessüm. Minicik bir şey. Ormandaki bir yaprak; ansızın havalanan bir kuşun kıpırdattığı bir yaprak.
Ama kollarımı ardına kadar açıp onu kucaklayacağım. Bağrıma basacağım. Çünkü bahar gelince, karların tek tek, tane tane eridiğini biliyorum; belki de ilk kar tanesinin eriyişine tanık oldum.
Bedenlerinden akıl yoluyla bir nebze uzağa gidip dıştan objektif bakmaktan acizler, kendilerine kalmayan saygılarından ve gereksiz ayrıntıların boğduğu yaşantılarından ne kadar da memnun duruyorlar..