Sevemedim bir türlü şu soğuk havaları, soğuk tavırları, soğuk insanları...
Zaten daralmış oksijen sıkıntısı çeken kalbim kasılıp duruyor.
Bu kadar zorlanacağımı tahmin edemediğime mi kızayım bütün hesaplarımın bir anda alt üst olmasına mı ?
Nerede yanlış yaptığımı henüz bulabilmiş değilim o yüzden çözüm üretemiyorum.
Beynimin böyle durması hiç hayra alamet değil.
Yavaş yavaş kaybediyorum.
Ve ben kaybetmekten nefret ediyorum !