Gözlerin de hüzün vardı,
Mevsimlerden sonbahar değilken
İçindeki umut tütüyordu gözlerinden
Gözyaşıyla düşüyordu toprağa,
Filizlenmek üzre, düşüyordu toprağa
Yağmur sonrası o efsanevi koku
Saç tellerine gizlenmiş
Her tutamı sarhoş ediyordu,
Gözlerindeki hüzün yok oluyordu
İçinde kalanlar, düşüyordu gözlerinden
Sırma saçları ahenkle dans ediyordu
Gökkuşağı kadar kıpır kıpır,
Gökkuşağı kadar güzel, kalıcı olmasa da..
Umut göz bebeğin de, ben burdayım diyordu
Baktıkça uzaklaşan düşlere dalıp gidiyordu
Gözleri
Dur demek istese de, cesaret bulamıyordu
Cesaret yüreğindeydi, esarete kapıldı.
Ne kal ne de git diyebilecek güçü bulamadı
Yüreğin de
Düştün bir şiir'in içine,
Şimdi çık çıkabilirsen, işin içinden.
22.08 / 17.01.2017
saygı
ve
sevgilerle,
K.K.D/C
"asılında arşive depolamaya devam ediyorum. (inziva)
ara sıra böyle ansızın süprizler gelmiştir, gelmeye de ansızın devam edecektir..."
/Muhabbetle.
K.K.D - Ünal Ok