Ben yüzümdeki hüzüne elbise giydirdim, her çıkan yola sapıyorum.
Kırılgan bir cüssem var ruhum gibi, ama bir o kadarda sağlam istediğini koparan, bir parça da insanlıktan uzaklaşmış bir benim.
Hiç kimseye muhtaç olmamalı alacak verecek olmamalı....helede ben!…ahhh şu insan beyni olur olmaz herşeyi düşündürüyor işte…
Ne diyordum; alacak verecek evet benim senden alacağım var. Hesap daha kapanmadı.
Bu içtiğim çay niyeyse bugün daha bir lezzetli, yorgunluktan mı ? üstüme kimsenin gelmemesinden mi? bilinmez ama bugün huzur hissediyorum.