Bir fıkra duymuştum.
Bir adam doktora gider ve bunalımda olduğunu söyler. Hayat sert ve acımasız. der. Tehditkar bir dünyada kendisini yalnız hissettiğini söyler. Doktor Tedavi basit. der. “Büyük palyaço Pagliacci şehre geldi.
Git onu izle. Moralin düzelir.
Adam gözyaşlarına boğulur.
Ama doktor. der. Pagliacci benim.
Hayatta en güvendiğim insana karşı duyduğum bu kırgınlık, adeta bütün insanlara dağılmıştı.
Çünkü o, benim için bütün insanlığın timsaliydi.