Her şeyden önce bende; “hayvan” ve “bebek/çocuk” sevgisi gelir.
Hani şöyoe bir söz vardır ya; 'Hayvanları seven, insanları da severmiş' diye, bence doğru bir söz..
Yahu hiç o minicik canlar, o masum bakışlar sevilmez mi? İşte, bazılarının içinde -bazılarından kastım; "insanlarımız"- o insanî duygulsr dediğimiz 'merhamet, vicdan vs.' duygusu kalmamış.. Yazık..
Gerçekten o minik dostlarımızı sevin, sahipsiz bırakmayın; evinize alamıyorsanız, en azında kapınızın önüne onlara yetecek gibi yiyecek ve su koyun.
“Çünkü inanın, onlar her şeye değerler!”