İyi midir, kötü müdür bilmiyorum. Kişilere göre de değişebilir, umursamıyorum! Belki zor hissediyorum ama hissettiklerimi de iliklerime kadar yaşıyorum. Sevdiğim bir şarkıyı tekrar tekrar dinleyebilir, çok sevdiğim bir pantolon yada gömleği eskiyene kadar giyebilir, sadece fincanda değil Türk kahvesi kocaman bir fincada da içebilir, sahiplenmenin cılkını çıkarabilir, kıskanmanın dibini görebilir, her hangi birini kendim dahil her şeyin önüne koyabilirim. Sorulan soruların cevabındaki şıklara itaat etmek yerine yeni bir şık, yeni bir mantık, yeni bir cevap yazabilirim. Biliyorum, sonunda kaybedebilirim! Ama ne yapalım? Ben böyleyim. Zaten matematiğim okulda da iyi değildi, o gün sayılara bugün insanlara yanlış değer verdim. O gün kendi mantığım yerine hocaların anlattığı yoldan gittiğim için, bugün merhametime yenik düştüğüm için. Oturdum, SIFIR!
Ben, hüznün sınırını geçeli çok oldu.