3 Mart 2014, 00:35 ·
Üçünçü ayin üçüncü günüydü. yine akreple yelkovanin hiç anlaşamadiği kadar yine anlaşilmaz duygular barindiriyorum. İçin de bir boşluk olsa, sonuda ölüm olsa yine de korkmazdim ben sirf seninle beraber olmak için. bir bakişin için nelerden vazgeçilmezdi ki yaşama sevinçimi bile yittirsem buna değerdi. Yaşamaya tutunacağim son dalin kirilacağini dahi bilsem, bunu göze alirdim bir bakişina bir ömür siğdirmayi bile dener, şansimi son damlasina kadar zorlardim cünkü bir bakiş bir milyon kelimeye sözcüğe bile bedeldir bazen. bakişlar öyle anlar gelir ki gelir ana avrat sövmüşten beter eder insani, o bakişlardaki mana anlam öyle derin öyle ağirdir ki bunu her göz görmez göremez, önemli olan farklikla bakabilmektir asilinda. farklikla bakilinca farki görünce anlar insan gözünde at gözlüğü olmadiğinin, gözünde gözlük olmasi önemli değil, yeter ki at gözlüğü olmasin yönlendirilen olma, özgür ol.
Hayat herşeyi öğretmez insana, bazen düşersin dizin kanar, bir dahaki yola cıktığinda daha da dikkatli yürüyor olursun, Düşmeden dizlerinden kan akmadan yürümeyi de öğrenemiyorsun hayat böyledir bişeyler için birşeylerin de olmasi gerekir.
Kendi Kalemimden Dökülenler