Ah yine ben, yine yeniden ben 
Yaklaşık 10-11 yaşlarındaydım. Halamlar bize gelmişti, yaz tatilinde. Onların da küçük 3-4 yaşlarında oğlu ve 8-9 yaşlarında kızı vardı. Neyse, parka gidicez çocuklarla. Kızla ikimiz (artık nereden aklımıza geldiyse) bir fikir yürüttük. Kendimize eğlence arıyoruz. Kardeşi bunun, merdiven kenarlıklarından kayarak iniyordu. Bizde dedikki (hiç unutmuyorum asla onu
);
“Arda, hadi sen yere yat merdivene. Biz seni yuvarlayalım aşagı kadar.”
2 kattayız ve çocuk daha küçük, biz aşağı yivarlamaktan bahsediyoruz 
Arda yattı, ve biz harbiden de Gizem ile birlikte çocuğu yuvarlaya yuvarlaya aşagı indirdik
Ertesi gün oldu, yine dışarı çıkıcaz. Arda bu sefer kendi demesin mi; “Ayça, hadi beni yine yuvarlayın” diye. Yine yuvarladık. Ve öyle böyle geçti zaman... BAKIN OLAYI BURDAN NEREYE BAĞLAYACAM; Biz o evden taşınmıştık. Ve ben Lise-3'teyken bizim şuanda oturduğumuz evin merdivenlerinden, birde 4. kattayız. Taaa aşağı kadar bir yuvarlandım mı? Vede işin garibi, bu olay 2-3 kere oldu.
Demekki neymiş; küçük yaşta bile olsa insan, asla biriyle dalga geçmeyecek veya kişiyi (çocuk hatta bebek bile olsa) alay konusu etmeyecekmiş 