Ben de mart ayina biraz benziyorum bazen, onbeş günüm sicak, onbeş günüm soğuk. İklimlerin şaşirdiği gibi ben de mi şaşirdim bilmiyorum, Bir kafesteyim dört duvar, müzik setim eşlik ediyor bana her zamanki gibi, ağlak halde geldiğimiz dünyadan çok bekliyoruz bizler! Oysa ki herşey orta da ağlayarak gelmişiz, ağlanarak uğurlaniyoruz, bazi dünya ülkelerin de ölüler yakilir, bizdeyse gömülür bu değerimizdendir.
;
Ağlaya ağlaya geldik dünya denen mekana, gülerek mi gideceğiz geri de biraktiklarimiz asilinda biz göçüp gittikten sonra cok değerli olur, biz yokken varken ise, değeri değersizdir. Ben yaşiyorken değerli değilsem birakin da öldükten sonra da değerimi bozmayin değersiz kalayim. Dört duvar arasi hapishane gibi mahkum gibiyim, yazmayinca suçlu hissediyorum. Yanmaliyim, yandikça pişmeli piştikçe dibim tutmali o zaman oldum diyeceğim, işte o zaman bütün herşeyi zamani daha düzgün kullanacağim, şimdilik zamani düzgün düzenli kullanamasam da, onu öğretecek hayat, neleri öğretmedi ki o nu da öğrettir.
Kendi Kalemimden Dökülenler

K.K.D | Cld.
14 Mart 2014, 22:59 · Ankara