Dost'a Mektuplar 8
Aziz Dostum, şafak bize o yandan
Ümidin ziyası ordan ışıtır
Hasret ateşinden çıkan dumandan
İlmik ilmik süzer; vuslat damıtır

Tefekkür bezminde gün kuşluk olur
Çile erzakımız bir kışlık olur
Bazen gönlümüzde bir boşluk olur
Issız sahralarda Leyla aratır

Goncamız sararır gün ortasında
Gücümüz kaybolur kum torbasında
Şevkimiz sıyrılmaz hapis kınında
Çabamız gölgede efkâr dağıtır

İkindi olur gün zevalden ağar
Derdin, nedametin gölgesi uzar
Akıl biçaredir, dimağım susar
Mantık gideceği yönü sapıtır

Gurubun hüzünü emsalimizdir
Akrebin zehiri misalimizdir
Pervanenin aşkı timsalimizdir
Ateşin izini ateş arıtır

Yatsıyla beraber biter uykumuz
Kaçar bir köşeye siner korkumuz
Yaran-ı bivefa bütün kaygumuz
Sadece ve yalnız bu dert acıtır.

Hünkâr Dağlı