Dost'a Mektuplar 11
Aziz Dostum, sabah uzaktı amma!
Şükür bu sefer de gün akşam oldu
Senden gelen son mektubun kâğıdı
Gurubun misali sarardı, soldu
Yemeğin ardına, yandı sigara
Çöktüm bir kenara, daldım bir ara
Vurdum mizanını, vardım karara
Sivilden aşina olan kayboldu
Bir bardak çay içmek ne büyük nimet
Gir sıraya bekle, alırsın elbet!
Sabret eziyete, zulmete sabret
Vicdanım köreldi, özüm kahroldu
Sen otur sıcacık soba başına
Sakın girme asker olma yaşına
Lakin gün gelir de çıkıp karşına
Derim: "al nöbeti, benimki doldu"
Aziz Dostum, akşamları severim
Yine "bir gün gitti şafaktan" derim
Dinlerim kendimi, artar kederim
Akşam sevincine, şükrüne n'oldu?
Hünkâr Dağlı