Neyse ki böyle bir anneyle büyümedim.
Ve kafa yapımın bir olduğu bir babam var.
Düşünsenize bir haber görüp önce annemle konuşabiliyorum.
Babam eve geldiğinde baba şunları duydun mu sen ne düşünüyorsun diyebiliyorum.

-Bazen öyle çok konuşuyorum ki arada hızlanıyorum beni anlamıyorlar yani öyle kaptırıyorum kendimi.

Ama zaten susmam hayra alamet değil çoğu kez de.

Bu aralar mutlu gibiyim sadece kucaklamakta tereddütüm var bu da benim kısır döngüm.