Sustum !.. Avazim cıktiği kadar bağirmak, yerine avazim cıkmadiği kadar sustum, susuştum. Haykirarak sustum, bir firtina misali gelip geçiçi değildim, Benim estiğim yerler de ben gitmiş olsam da benden bir parça birakirdim ardima, hatirlanmam zor olmazdi ! beni unutmak kolay olamaz, bunu kabullenemem. Avazim cıktığı kadar haykırsaydım sesimin titretişimlerinden ürküp, korkar kaçardin belki, ondandi belki de haykirarak sustum susuşum, sessizliğe bürünüşüm. Sustum avazim çıktığı kadar ! Avazim cıktiği kadar haykirmiştim, bağirmiş durmuştum, baktim olmadi. Sustum haykira, haykira bütün sessizliğe. Sessizlikte fisildardim, Adini söylediğim de sesim bile titrerdi gerisini düşün sen işte, yüreğim ne haller alirdi. Yüreğime kaldiramayacaği hiç bir yükü revå görmedim, yüreğim buna değer, değmeli de.