sanıyor olmak güzel
herşey yeri ve zamanına göre sanılabilir
ama sanıyor olmak haklı olduğunun göstergesi olamaz
en nihayetinde sanmak sadece kişinin bakış açısıdır
peki ya diğer tarafın sanmaları
o zaman o da haklı
peki kim haksız,
sen san ben selamet...
sondaj ekipleri beynimde ki seni çıkarmaya çalışırken
istemsiz edilen küfürler günah hanesine yazılmamalı,
biz bu aşkı daha önce denemiştik
üzerimize fazlası ile bol gelmişti
senin gözlerin
benimse sözlerim vardı geceye istinaden söylediğimiz
peki kim haksızdı,
sen san ben selamet...
biz bu parçayı çok sevmiştik
ben, olmayan kedim ve pencereden usulca aşağı doğru inen güneş
sonradan tadımız kaçsın diye sade birer kahve içmiştik
ben, alın yazım ve gece
sonra fark ettik biz aslında hiç biz olmamıştık
ben, sen ve umut
peki kim haksızdı,
sen san ben selamet...
her son baharda yapraklar yere kapanıyordu
ben ayaklarının hemen dibine kapanmıştım
herkes oje sürdüğümü sanarken
ben aslında sana aşk-ı ibadet sunuyordum
uygunsuz bir düşünceydi belki de
benim seni her seferinde daha fazla istemem
peki kim haksızdı,
sen san ben selamet...
aşıklara veli nimet olarak görünen papatyaların oyununa gelmiştik
nikah şahitliğini ise martılar yapmıştı
kim nederse desin
aslında ayrılık üzerimize çok yakışmıştı
ve vucudum da tam zamanlı sana çalışan bir kalp vardı
peki kim haksızdı,
sen san ben selamet...