“Dünyada ölüm diye bir gerçek varken, sevdiğiniz kişinin hal nefes aldığına dua edin. Akşam annenizin kapıyı açmasına, şükredin.
Ne bileyim, bi silenin..
Kıymet bilin, sevin; ama severken incitmeyin. Kibir yapıp, gitmesine izin vermeyin. Gün gelir öyle kayıp giderki o eller avuçlarınızdan, feleğiniz şaşar, dünyanız durur.
Derler ki; hayat, her şeye rağmen devam ediyor. Ama öyle kolay olmaz işte. Önce gülüşünüz kaybolur, sonrada neşeniz ve sonra sıra sıra hepsi. . .
Siz, siz olun. Şu boş hayatta hiçbir şey için karalar bağlamayın. Özlemekten ciğeriniz solmadan soluğu yanında alın, sarılın.
Teni halâ sıcakken, sarılın..”