özlüyorum seni..ara ara kriz şeklinde geliyorsun
hatırlatıp gidiyorsun..sonra ben gene bekliyorum bir sonraki buluşmayı
ümit ederek..umutla yaşanıyormuş işte
bana öğrettiğin çok bişey yok aslında..biraz alışkanlık sadece
keşkelik bir durum yok zaafiyet değil bu..ben istemiyorum aslında
kanım istiyor..beynim özlüyor
dert edilecek bir durum yok..ne diyorduk?
umurumuzda olmayan omurumuzda da olmaz..özledim sadece