Ben o tarihlerde yeni doğmuş olduğumdan, ilk duyduğumda, çok sonrasında yani, gerçekten herkes izledi mi yakarken, insanları göre göre mi yaktılar diye düşünmüştüm. Çünkü çocukken kavga büyümediği sürece zararsızdır, ama büyürse müdahale edersin. Ne biliyim görmek istemedğin karşı komşunun sevimsiz kızı düşse, koşar bakkal'dan buz falan getirirsin. Şimdi buradan, böyle baktığınızda, biraz farkına vardığında anlıyorsun (kaldı ki ben galiba beynim çok içerdeki kıvrımlarındanbir yerde hala anlamıyorum): Müdahaleye bile izin vermeye tahammülü olmayan, nefes aldırmayacak kadar nefret dolu bir taraf, karşısında insanlıkla direnen, tanımadığını yerden kaldıran bir taraf var. İyi ki insan olmanın değerli olduğu taraftayız, çünkü tam o yüzden hala aklımızda. O yüzden ben Behçet Aysan bir daha yazmadı diye hep üzüldüm, üzüleceğim.