kapat gözlerini ve dinle..yalnızlığın senfonisi bu
yaşayamadığımız ve hiçbir zaman da yaşayamayacaklarımızı düşün
çünkü olan yıkılıp yıkılıp yeniden ayağa kalkmak..
anka kuşlarıyız biz..her defasında küllerinden doğan
büyüyoruz çocukluğumuzun özlemiyle..her seferinde daha da yalnızlaşarak