kendimize o kadar yabancıyız ki..herkesi ben sanıyoruz
her hayatta bizden birşeyler arıyoruz..benzetiyoruz yada benzetmeye çalışıyoruz
kıyafetler giydiriyor maskeler takıyoruz kişilikler üstüne
yazmış olduğumuz monologları bekliyoruz..oysa ki gelmiyor beklediğimiz sözler
her an'ı hayal kırıklığı..her anı hüsran
boşuna bekliyoruz işte son istasyonda..