17.Bölüm.

Derin: Evet, seni dinliyorum. Bir şey söyleyecek gibisin.
Ayaz: Öykü benim için çok değerli. O benim sadece sevgilim değil. Her şeyim. Hayatta ki tanıdığım en iyi insan.
O yüzden bazen kötü niyetli insanları pek seçemiyor. Ama ben onun gibi değilim.
Derin: Ne güzel. Bir ortak yerimiz çıktı.
Ayaz: Açık konuşucam.
Derin: Lütfen.
Ayaz: Gözüm üzerinde.
Derin: Yoo, lütfen daha açık konuş.
Ayaz: Şimdilik sana yeter. Ama dikkatli ol, attığın her adımı takip edicem. Her hareketinden haberdar olucam. Eğer ters bir şey fark edersem.
Derin: Eveet.
Ayaz: Hayal gücü olan bir insansın, gerisini hayal gücüne bırakıyorum.
Derin: Sen mimardın dimi? Bilmiyorum konuşman, çok sokak ağzı. Enteresan.
Ayaz: Açığını bulucam merak etme.
Derin: Buralardayım ben, merak etmiyorum.
Ayaz: Gülümse. ( Derin’in resmini çeker.) Zamanı gelince bende bir sergi açıcam. Göründüğü gibi olmayanlar. Soyut bir çalışma olucak hani dün Öyküyle yapmışsınız ya, onun gibi. Sergimin son parçası sen olucaksın.
Derin: Görüşcez.
Ayaz: Görüşcez.