22. Bölüm.
Öykü: Ayaz…
Ayaz geldiğinde Öyküyü çok soğuk karşılar.
Öykü: Nasılsın?
Ayaz: İyiyim, sen?
Öykü: Ayaz, ben…sensiz kalıcam diye çok korktum. Ben çok alışmışım, sevincimi, üzüntümü, her şeyi seninle paylaşmaya o kadar alıştım ki.
Ayaz: Gel dedin geldim işte. Ne oldu?
Öykü: Sensiz hiç birşey tamam değil. Yani, ben çok mutsuzum Ayaz.
Ayaz: Sen kendine bir hedef koydun ve başardın işte.
Öykü: O öyle olmuyormuş işte. Ben hayal ettiğim her şeye sahip olacağımı sanırken aslında her şeyi kaybediyormuşum, ya ben seni kaybediyormuşum.
Ayaz: Peki bunu anlayana kadar beni ne hale getirdiğini biliyorsun dimi?
Öykü: Ayaz lütfen…biz Öykü ve Ayaz’ız. Biz, biz olmadan olamayız ki. Ben bunu öğrendim lütfen, hadi lütfen bir şans daha ver bana, ya güven bana.
Ayaz: İşte tam bu söylediğin yerdeyim Öykü tam burada. Bir erkeğin güveni bir kez kırıldımı kolay kolay geri gelmiyor.
Ayaz masadan kalkar.
Ayaz: He bu arada, köpek için sağ ol. Ama not inandırıcı gelmedi.