Ada: Aklim almiyor ya aklim almiyor, hersey'i kendileri yasiyorlar biz hic bisey hissetmiyoruz sanki
Baran: Tamam kizim amma bagirdin ya
Ada: Sanane be, sende bana taktin kafayi he, dinleme o zaman yürü git
Maya: Bizim babam'iz Bara'nin da babasi bunu unutma istersen, tek aci ceken sen degilsin yani.
Ada: Iyii, Ada her zaman suclu
Maya: Niye herseyi tersten anliyorsun ki?
Ada gider
Baran: Hep böyle mi bu ya?
Maya: Evet, sit karekter kendisi
Baran: Ikizsiniz ama
Maya: Ada babam'a benzemis, ben annem'e, annem cok sakin'dir kolay kolay sinirlenmez
herseyi kendi icinde cözmeye calisir, Rüzgar'da öyle, ama sen Ada'yla Babam'in farkli
iki parcasi gibisiniz, esit'iz yani bir kiz bir oglan
Baran: Nasil yani?
Maya: Babam'la aynisiniz iste, o kadar cok benziyorsunuz ki, ayni en son Ada kactigin da
mesela o zaman sende Babam'i gördüm, oda karsisindaki'nin hakli oldugunu bildigi halde bagirip cagirirdi
Baran: Hakliydim ama
Maya: Tam olarak bundan bahsediyorum iste
Baran hafiften güler
Maya: Neyse ben bir bizim deli'ye bakayim.