Güneşe kalbimle bakmayı mutluluğumu kırpmadan öğreten insan, gönlüm soframdaki orucumu bozmaya hoşgeldin. Kalbimdeki gülüşün tadı döküldü dudaklarıma sağol.
Ne olur ne olmazlarımın kaybolduğu insan beni duy. Hayata yorulmaya yakın gölgelerin uğramıştır duvarlara geceleri, yorulma. Onları öldüren bir kahkaha depreminde mutluluktan kalpleri durdu desinler ikimiz beraber gülünce.