İki kıyısında şehrin ayrılığın kokusunu taşıyan aynı rüzgarlar sırtımızı sıvazlar.

Sırt sırta vermiş yamaçlarında ruhumuzun

düşünüp düşünüp bir yolunu bulamadığımız kavuşmalarımzdan

arda kalanları toplar ağlarından balıkçılar.

Gece vakitlerinde bu şehrin balıkçılar yitik

aşkları avlamaya çıkar.

Düğüm düğüm atılmış halatlarla bağlanmışım

kaderimin toprağına.Eteklerimde bana demirlemiş maviye

çalan yelkenliler.Poyraz estiği vakit göz

görür seni yürek ister.

Bir adım kadar yakın bir deniz kadar uzak.

Karşı kıyıdan esen rüzgara inatöyle çıplak öyle

yalın belirirsin karşımda.

Vazgeçmek geldiği vakit aklıma tümdensurlarıma

kıyı boyu ordularımı gönderirim.

Sende binbir renkli gökkuşağından bayraklar.

Aşka mı bana mı inatmavi gökten mavi denize

uzanıp seni bana bağlarlar.

Ben savaşırken hasretliğinlesen duruşuma


hayran bayramlarda...

İki kıyısı aynı toprağın...Biri sen bastıkça kutsaldiğeri

ben ağladıkça kum olur gider.

Ucunda sana ulaşmak ümidi ile denize kayar içim.

İçim denize akar.

Kum olurum...