Güfte: Yahyâ Kemâl Beyatlı

Beste: Münir Nûrettin Selçuk
Makam: Nihâvend



















Kandilli yüzerken uykularda, mehtâbı sürükledik sularda. Bir yoldu parıldayan, gümüşten. Gittik bahis açmadık dönüşten. Hulyâ tepeler, hayâl ağaçlar, durgun suda dinlenen yamaçlar..

Mevsim sonu öyle bir zaman ki, gaip bir mûsîkîydi sanki. Gitmiş kaybolmuşuz uzakta, rüyâ sona ermeden şafakta.