Ne gariptir ki, durumun vahimliğine alışmışım, artık küçük sıyrıklarla atlatıyorum fırtınaları. Oysa bu olasılıkları ben yarattım, ufak toz tanesiyle başlayan karşıt duygular sinsince parmak uçlarımdan bedenime doğru ilerliyordu.. Farkındaydım! Neden o zaman dur demedim? facia geliyorum diyordu.. Önlem o vakit almalıydım, şimdi vahlanmamın bir faydasını göremezsin duygu
Kişinin seçtiği, kendini anlatır. İnsanız, yanılırız. Gece yatağına uzanıp düşünürken beyninin içinde dolaşıp duran fikirler, sabah kılık değiştirebiliyor. Ya da doğru düşünüp yanlış davranabiliyor insan...