birikim Nickli Üyeden Alıntı
"Ben sevdigimim ve benim sevdigim de ben:
Biz ayni govdede barinan iki ruhuz.
Beni gorurseniz O'nu gorursunuz,
Ve eger O'nu gorurseniz, ikimizi"
(Hallac-i Mansur)
Ene'l Hak diye bagiran Hallac'in sonu da yol, hakikat ve yasamin kendisinde oldugunu soyleyen Isa ile ayni olmustur. Tasavvuf bu acidan bakilirsa, Tanri kavramini nesnellikten cikartip oznel bir gerceklik olarak onumuze cikartiyor. Bundan yola cikarsak tasavvufta vahiy ruha uflenen gercekliktir ki bu yonuyle de geleneksel duzenle (hadisi kutsi) uyusmazligi aciktir.

Yanlışım varsa düzeltin lütfen.
Halaç'ı Mansur, Ene'l Hak diye bağırmıştır bu doğru.
Lakin, ene'l hak demiştir.
''Ben, hakkım.''
Eğer ben, Allah'ım deseydi sıkıntı olurdu.
Zira, El - Hak Allah'ın güzel isimlerinden birisidir.
Esmaül Hüsnadır.
Halaç'ı Mansur, beşeriye fiil ve sıfatlarında arınmış tekrar ''hak'' olarak yaşarken dünyaya gelmiştir
Var olanarak, hakkı ortaya çıkarmıştır.
Kısaca; Vacib'ul vücut olan, varlığı hiç değişmeden duran.