Unutma sevgili; sana göre “ hiç yaşanmamış “ , bana göre “ hiç sonlanmamış “ sevda masalının iki kahramanıydık seninle..
Mavi bulutların kirpiklerinde yıkanmış cümlelerin vuslat kokan satırlarıydık biz seninle.. Birbirimize severken ne savaşlar verdik seninle..
İmkansızlığı kelimelere ilmekleyip kavuşmalarımızı
Ahirete erteledik.
Aynı gökyüzünün altında gezinip aynı baharlara gülümsedik.
Aramıza devasa yalnızlıklar örüldü, sevdamız emeklerken bize kör uçurumlarda tek başımıza yürüme reva görüldü.
Aynı baharda yaşarken ayrı çöllerde düştük seninle..
Aynı kirpiklerinden akan iki damla gözyaşı iken sen baharlara gelin... oldun. Ben ise toprağın kanayan yaralarına bir dirhem tuz…