Ayrılık dediğin dolapta çürüyüp gitmiş bir domatesi çöpe atmak gibi bir şey mi? Boş şişeleri kapıcı Osman Bey alsın diye kapının önüne koyuvermek mi? Bir insanı geride bıraktığında, sırf onu mu bırakıyorsun geride? Onunla dahil olduğun dünyayı ‘artık miadını doldurdu’ deyip kırmızı bir tuşa basıp havaya uçurmak ve başka bir gezegene taşınmak diye bir şey var mı?
Bedenlerinden akıl yoluyla bir nebze uzağa gidip dıştan objektif bakmaktan acizler, kendilerine kalmayan saygılarından ve gereksiz ayrıntıların boğduğu yaşantılarından ne kadar da memnun duruyorlar..