Nöbetçi sevgilin olamam doğrusu
İkimize bir dünya yetmiyor mu
Ben kendime ait sen kendine buyruk
Üç yanlışdan bir doğru gitmiyor mu
Bu yalnızlar treni ne bitmeyen senfoni
Git ama git unut beni beni beni
“Dedim ya, Eylül‘dü. Savruluşu bundandı kimsesizliğimin.”