yoruldum,
yorgunum.
insanların yüzlerindeki ifadelerden, az çok tahmin edebilecek kadar insanları bilebiliyorum.
mutsuz, somurtkan, motivasyonu düşük, kendini kaybetmiş,
yasamak için bir amacı dahi olmayan insanları görmekten yoruldum
bu beni yorgun düşürdü..
ben yine de yılmadım, işsiz olsam bile evimde kendimi geliştirebileceğim
öğrendikten sonra da güzel paralar kazanabileceğim birşeye yatırım yapıyorum, "öğrenme"ye..
uslanmadım, ben kaybederek bedeller ödedim ve ödemeye devam edeceğim. gün gelecek hepsinin hesabini da soracağım öğrendiklerimle..
kimseyle işim olmaz, herkes kendine yapar ne yaparsa. senelerdir bu tür ortamlardayım en alasını da en berbat olanlarını da gördüm velhasıl umrumda olmadı. ben kendimden sorumluyum herkes de kendinden sorumlu, bizi yetiştiren ana, baba bize önce adamlığı öğretti sonra insan olmayı..

belirtmeme aslında gerek yok, malum. bu yazımda "hiç ama hiç kimse hedef alınmamıstır." nick'teki takının değilde, benim içimdeki takının dışa vurumudur..

C.