kafamın, her şehrin en kalabalık yerleri gibi
ne gelen bitiyor, ne de giden..
duru suyu bulandırırsan, çamuru görürsün!
deşme yaralarımı, yarınlarımı
ben kayboldum, yandım!
sende yanar, kaybolursun..
bazı yaralar, kabuk tutmaz
onlar ki, hep ulaşılmaz da ve en derindelerdir
herkesin böyle yaraları vardır,
yoksa da olacaktır elbet..
bu yaralar zamanla kaybolur gibi olur sadece,
ansızın da geliverir aklının en ucra köşesindeyken
aklın fikrine, fikrin aklına sarmaş dolaşken!
deşme yaralarımı, yarınlarımın hesabı ağır gelir omuzlarına..

25.07.2019 - 23.37
-K.K.D
.C
"öyle kendi, kendime de konuşurum,
bu da onlardan sadece dile getirmek istediğim kadariydi."
"deli olabilir miyim?
mümkün
bazen akıllı olsan da deli gibi görünmek avantaj oluverir bir an da..."