Yaşadıklarım ve gördüklerimden tecrübe ettim ki insanlar aslında sevmeyi ve sevilmeyi seviyor karşısındaki insanı özünden sevmeyi değil. Eğer karşımızdaki insanı olduğu gibi kabul edip, her hâliyle sevebilirsek o zaman gerçekten sevginin de ne olduğunu anlamış oluruz. Aksi halde para, mal, mülk, güzellik, makam gibi kriterlere göre birini hayatınıza almayı yeğlerseniz kusura bakmayın ama siz karşınızdakini değil bu kriterleri sevmiş olursunuz. Nihayetinde de karşınızdakinden sıkılır yeni bir arayışa girersiniz ve zevk ahlakının kölesi olursunuz. Bunun sonucunda da hep bir vesile ile mutlu olmaya çalışırsınız. Halbuki bireysel anlamda yalnızken de mutlu olabilirsiniz. Ailenizle zaman geçirin, film izleyin, kitap okuyun, şiir ya da başka türde yazılar yazın vb. Bunları özümseyerek yaparsanız mutlu olmanız kaçınılmazdır. Zira bu süreçte insanların eski sevgilisine, platoniğine, reddedenine dahi yazdığını gördüm. Emin olun sizi mutlu edecek başka şeyler de var hayatta. Velhasıl sizi mutlu edecek şeyleri bir insanda aramazsanız işte o zaman aradığınız mutluluğa ulaşabilirsiniz vesselam.